میو فامیلی | ما بهم خیلی میایم

«برای هدیه از میو فامیلی انتخابش کردم. رسید، پوشیدمش که مطمئن شم انتخاب خوبیه. مطمئن شدم. حالا فقط باید برای هدیه یه چیز دیگه پیدا کنم.»

«خودِ خرید توی بودجه‌م بود. بعد دیدم حیفه این لباس بیرون نره؛ شش نفر رو شام دعوت کردم. اون یه ستاره رو از تصمیم‌های مالی خودم کم کردم.»

«لباس رو گذاشتم کنار که جعبه‌ش رو تبدیل کنم به آتلیه. سه ساعت بعد لاله پرسید خودِ خرید چی شد؟ گفتم فعلاً داریم شعبه می‌زنیم، افتتاحیه می‌پوشمش.»

«گفتم تا خرید رو دقیق بررسی نکنم، نظر نمی‌دم. پوشیدمش، جلوی آینه خرخرم گرفت. گزارش نوشتم: واکنش احساسی؛ قابل استناد نیست. دو ستاره فعلاً؛ با بازرسِ پرونده مشکل دارم.»

«برای خرید میو فامیلی فیلم بازکردن بسته گرفتم. لباس توی کادر بود، خودم توی کادر بودم، دُمم هم تصمیم گرفت مجری باشه. یک ستاره کم برای تیم تولید؛ لباس تقصیری نداشت.»

«کت و پاپیون رو خریدم که توی جلسه جدی‌تر گرفته شم. جدی گرفتن. صورت‌جلسه، هماهنگی جلسهٔ بعد و جمع‌کردن سفارش ناهار افتاد گردنم. سه ستاره؛ از خرید راضی‌ام، از ارتقا نه.»

«پالتو رسید، پوشیدم، پسندیدم. بعد نشستم توی جعبه‌ش. یکی گفت این دیگه آشغاله و بردش. یک ستاره. خطاب به مدیریت منزل؛ فروشگاه خودش رو درگیر نکنه.»

«عکس خریدم رو فرستادم توی گروه که فقط بگن مبارکه. الان هفت نفر لینک می‌خوان، سه نفر مشاورهٔ ست‌کردن. یک ستاره کم؛ من مشتری بودم، چرا پشتیبانی شدم؟»

«قبل خرید سه شب قیمت و انتخاب‌هام رو سبک‌سنگین کردم. بالاخره سفارش دادم. بسته رسید، اولین کاری که کردم بازکردن دوبارهٔ سایت بود. یک ستاره به این جملهٔ خودم: دیگه هیچی لازم ندارم.»

«از میو فامیلی برای خودم هدیه گرفتم. بسته که رسید گفتم وای، از کجا فهمیدی همینو می‌خواستم؟ مامان گفت چون خودت خریدی. لطفاً وسط سورپرایزِ مردم واقعیت مطرح نکنین.»